print

45 jaar pionier in de zorg

07 juni 2018

In de artikelreeks ‘45 jaar Monnikenheide’, waarbij enkele personen die belangrijk zijn in de geschiedenis van Monnikenheide hun (eigenzinnige) kijk geven, komt het volgende artikel van de hand van Wivina en Paul Demeester, oprichters en bezielers vanaf eerste uur.

51 jaar geleden werd Steven geboren. Alles leek prima, tot ik de bezorgde blikken zag in de ogen van de gynaecoloog en de kinderarts. Jawel, een ‘mongooltje’, ‘het zou moeilijk zijn om hem thuis op te voeden’ en  ‘kom er toch maar niet te veel mee naar buiten’. Dit moesten ze maar zeggen of we zouden bewijzen dat het anders kon.

Met Steven is ‘Monnikenheide’ geboren en gegroeid tot wat het vandaag is. Een warme thuis voor meer dan 150 ‘cliënten’, zoals we de gasten vandaag noemen. Maar het is meer, het zijn gasten met een naam, Paul, Sam, Jessica, Wilfried, Nadine, Elvire, Quan, Kenny,... met elk hun eigen persoonlijkheid én die elk hun eigen plek op Monnikenheide innemen.

We vonden onze inspiratie bij Jean Vanier, de stichter van De Ark, we werkten met zeer veel vrijwilligers. We zamelden veel middelen in om Monnikenheide mogelijk te maken. We hielden vol en bleven aan de weg timmeren.

Als pionier bracht Monnikenheide een ommekeer in de begeleiding van personen met een beperking. Van bij het begin was Monnikenheide, ook als kortverblijf, een thuis voor wie er kwam wonen. Van bij het begin had elke persoon zijn naam, een eigen plek en een warme opvang in een familiale sfeer. Dit stond in schril contrast met de voorzieningen waar ‘gasten’ werden verzorgd en bewaakt.

Monnikenheide betekent 45 jaar pionieren in de zorg, in het wonen, in het creëren van een thuis voor alle bewoners, in het creëren van een warm nest, in de zorgarchitectuur met jonge en goede architecten zoals Dirk Somers, Jo Peeters, Johan Decoster, 51N4E, UR architects. Omdat wonen in goede architectuur bewoners en personeel mooier en gelukkiger maakt!

Pionieren, ja zelfs in de kunst door en voor personen met een beperking: de kunstmap van Monnikenheide onder leiding van Mark Verstockt, de gedichtenbundel van Luuk Gruwez, de tentoonstelling ‘Het lelijke eendje’, een concept van Pierre Mertens in samenwerking met Jan Hoet en met kunstwerken van o.m. Guillaume Bijl, Marc De Roover, Ria Pacquée, Dirk Braeckman, Marc Maet, Camiel van Breedam en nog vele anderen. Met kunst in en aan de gebouwen, tentoonstellingen in cc De Bijl , Würth en het Europees parlement… en vandaag met de film ‘Zie mij doen’ van Klara Van Es.

Monnikenheide staat synoniem voor pionieren. Pionieren als kortverblijf, pionieren in thuisbegeleiding, pionieren in zelfstandig wonen met de start van Monnikenhuis op het domein en het eerste huis in het dorp, pionieren in het wonen in kleine groepen. Gestimuleerd door het beleid sijpelden de nieuwe zorg- en woonvormen overal binnen.

45 jaar later bruist het van de kleinschalige initiatieven en is de wetgeving met het persoonsvolgende budget dusdanig veranderd dat innoveren absoluut noodzakelijk blijft om de zorg voor personen met een beperking ‘her uit te vinden’. Ook hier blijft een taak voor Monnikenheide weggelegd als pionier.