print

Oe doen we ‘t?

Het stuk ligt niet op voorhand vast. Het ontstaat gaandeweg. Regisseur Arne speelt in op wat er gebeurt, wat er leeft op het moment, wat iemand aanbrengt. Zo groeit een toneelstuk. Arne -en de andere docenten in de workshops- houden rekening met de grenzen en mogelijkheden van de spelers.

En ook al weten sommige zwakker functionerende bewoners niet altijd wat er gebeurt, toch zitten ze helemaal mee in de flow van het spel. Maar het is dan mooi om te zien dat die grenzen van hun kunnen zich verleggen. Arne weet uit iedereen een stukje eigenheid naar boven te halen en op een leuke manier in de verf te zetten.

Door opwarmingsoefeningen wordt het groepsgevoel sterk gestimuleerd waardoor de spelers helemaal op elkaar ingespeeld raken. Het toneelproject vervaagt de grens tussen begeleider en bewoner. Samen maken ze iets nieuws. Begeleiders voelen zich net zo onwennig als bewoners en worden verbeterd door bewoners en omgekeerd –‘dat moet niet zo, maar zó’. Iedereen is gelijk en samen evolueren ze naar een eindproduct.

Het is elke keer opnieuw spannend, Arne durft voortdurend dingen te veranderen, ook tot vlak voor de voorstelling.


"Tijdens een repetitie komt een speler naar me toe: “Vandaag gaat ge toch weer niets veranderen, hé!”. Als je vervolgens antwoordt dat je alleen maar een paar dingetjes gaat verbeteren om het nog mooier te maken, krijg je probleemloos carte blanche om zo veel te veranderen als je maar nodig vindt."

Arne Baeck